De maand december komt al dichterbij. Een maand vol feest, cadeautjes en lekkernijen! Dat honden maar al te graag mee snoepen, wisten we al. Maar of dat zo goed voor ze is... 

Mijn pieper ging af
Op zondagochtend ging mijn pieper af. Of ik een ongeruste eigenaar wilde bellen omdat zijn pup zich tegoed had gedaan aan de chocolade inhoud van de schoenen. Toen ik de eigenaar aan de telefoon kreeg was het huis in rep en roer. De kinderen waren in de vroege ochtend wakker geworden van allerlei vreemde geluiden vanuit de woonkamer. Bibberend werd de oudste naar beneden gestuurd om te kijken of er een Zwarte Piet te zien was. De boosdoener bleek echter de 3 maanden oude pup Sjors te zijn, die eens een kijkje had genomen in de klaargezette schoentjes. Kwispelend lag hij zich tegoed te doen aan de chocolade letters.
“Ik weet niet of het kwaad kan,” begon de eigenaar, “maar

onze pup heeft 2 chocolade letters, deels met verpakking, opgegeten”. Voor wat betreft de verpakking maakte ik me het minste zorgen. Het is de chocolade die giftig kan zijn voor honden. We spraken af om elkaar spoedig te treffen op de praktijk. Ik zorgde eerst dat Sjors alles uitbraakte en daarna keek ik hem nog goed na.

Chocolade is giftig
Chocolade bevat de stof theobromide. Honden kunnen erg moeilijk van deze giftige stof afkomen als het eenmaal in het lichaam zit. Het blijft dus in het lichaam circuleren waardoor de vergiftiging blijft voortduren. Hoe meer cacao bestanddelen er in de chocolade zitten, hoe hoger de concentratie theobromide. Zo kan 300 gram melkchocolade al dodelijk zijn voor een hond van 5 kg. Pure chocolade is veel cacaorijker en dus veel gevaarlijker. Voor een hond van 5 kg kan 30 gram pure chocolade al fataal zijn.
Een chocolade vergiftiging begint met verschijnselen als braken, hyperactiviteit, rusteloosheid en overgevoeligheid. In dit stadium zal braken zelden het probleem oplossen, omdat de chocolade al in de darmen zit en dus niet meer uitgebraakt kan worden. De hartslag en de ademhaling worden steeds sneller en na verloop van tijd zakt de hond door de benen. Er treden spiertrillingen op, daarna epilepsieaanvallen, waarna de hond in coma raakt en uiteindelijk zal overlijden.

Neus in andermans schoenen
Gelukkig was het niet zover gekomen met Sjors. Met de oren en staart naar beneden stond hij voor zich uit te staren. Het chocolade feest had nu toch wel een onaangename wending gekregen in zijn ogen. “Ik hoop dat hij ervan geleerd heeft om zijn neus in andermans schoenen te steken” zei de eigenaar. “En ik zal ook een hartig woordje spreken met Zwarte Piet”.

Uw reactie op dit artikel.

Geef uw eigen reactie door hier te klikken