Ook uw dier kan favoriet van de maand worden. Bezoek onze klinieken in Horst, Venlo en Venray.
Favoriet van de maand juli 2010
“Slakkengif bijna fataal voor Donder“

Dit is Donder.
Donder kwam hyperventilerend bij ons binnen. Hij had geen controle over zijn spieren en een temperatuur van 40.5 graad Celsius. Dit is erg hoog omdat een hond normaal rond de 38/39 graden zit.
Donder was plotseling zo ziek geworden. De eigenaar wist niet wat Donder had gedaan in de tuin. Hier in de kliniek kreeg hij meerdere heftige krampaanvallen. Hiervoor hebben we hem toen medicatie gegeven waar hij rustiger van werd. Ondertussen kreeg hij een enorm harde buik die vol liep. We wisten natuurlijk niet wat er gebeurd was. Dus besloten we een röntgenfoto te maken om te kijken of we meer aanwijzing kregen waarom hij zo’n harde pijnlijke buik had. Het was geen maagdraaiing maar de maag was wel vol en we hebben getracht met een sonde (een soort slang) via de slokdarm de maag leeg te maken. Helaas lukte dat niet en dus hebben we hem een darm/ en maagontspanner gegeven. Hierop werd de buik weer dunner en minder pijnlijk. Om te weten wat Donder nu mogelijk heeft binnen gekregen, hebben we contact opgenomen met het vergiftigingcentrum.
Het vergiftigingcentrum vertelde ons dat de symptomen van Donder mogelijk door het eten van slakkengif kwam. Met rust, infusen en rustmakende middelen zijn de krampen minder geworden. Hij had zijn maag en darmen flink leeg gebraakt, dus hopelijk is er veel gif via de natuurlijke weg uitgegaan. Hij ging met kleine beetjes vooruit. Na 3 dagen in de opname mocht Donder gelukkig weer naar huis.
groetjes van Ellen Jenniskens, paraveterinair
Favoriet van de maand juni 2010
“Een klaplong en bloedingen na aanrijding“

Dit is de sterke en stoere Max.
Max kwam bij ons binnen, hij was aangereden door een auto. Hij had het moeilijk met ademhalen en een wond op zijn voorpoot. We hebben hem eerst aan een infuus gelegd om te verkomen dat hij niet verder in shock raakte. Ook hebben we hem aan het zuurstof gelegd. Zodat hij wat makkelijker kon ademhalen. Hierop werd die wel wat rustiger alleen niet voldoende. Dus werd er besloten om een röntgen foto te maken van zijn longen. Hierop was te zien dat hij aan een kant een klaplong had en aan de andere kant een bloeding. Een klaplong wil zeggen dat er een gaatje in de borstkast zit van binnenuit waardoor er lucht langs de long komt. Door die lucht wordt de long weg gedrukt. Hierdoor kan de long niet voldoende functioneren waardoor hij zo benauwd wordt. Bij verder onderzoek kwamen we er ook bij uit dat die een kleine bloeding had in de buik. Hierbij komt er vrij bloed in de buikholte te staan. Normaal gesproken zou zo’n hond geopereerd worden om de bloeding te stoppen. Alleen omdat Max een klaplong had konden we hem niet operen. Omdat hij dit niet zou kunnen overleven. Max had intensieve verzorging nodig. Daarom werd er besloten om door te sturen naar “ De Universiteit in Utrecht ”. Hier hebben ze in beide longen een drain geplaatst om de overtollige lucht met een pomp te verwijderen. Hij werd 24 uur per dag in de gaten gehouden. Verder kreeg hij voldoende infuus om het vochtgehalte op peil te houden. De bloeding in de buik was gelukkig zo minimaal dat deze zelf is gestopt. Het losse bloed in de buik wordt zelf opgenomen door de buikwand. Max heeft vervolgens nog 3 dagen aan de drain’s gelegen. Toen was het gat in de borstholte vanzelf dicht gegaan en kwam er geen nieuwe lucht meer bij waardoor Max weer zelfstandig goed kon ademhalen. Na 4 dagen opname in Utrecht mocht Max weer naar huis. De wond op zijn voorpoot is nog enkele dagen bij ons behandeld. Max doet het nu weer erg goed alleen moet hij nog wel rustig aan herstellen. Dit voor Max nu al weer erg moeilijk.
Favoriet van de maand mei 2010
“10 jaar Labradoodles bij de familie Schrijver“

Hallo, even voorstellen. Wij zijn Peter en Harja, wij zijn getrouwd en hebben twee dochters, Iyana en Danique.
Ca. 18 jaar geleden begon het allemaal met de vraag: "Peter, wat vind jij van een hond?" Voor Harja was de keus gemakkelijk omdat zij vroeger altijd een hond heeft gehad. Voor mij was de vraag erg confronterend, omdat ik eigenlijk bang was voor honden. Na de voordelen en nadelen naast elkaar te hebben gezet besloten toch we een hond te nemen. Onze eerst pup werd een bobtail kruising.
meerFavoriet van de maand april 2010
“Schattig konijntje in het bos!“
Dit schattig konijntje werd gevonden door wandelaars in de bossen. Hij had een enorme wond op de rug. De vinders zijn vervolgens met het konijntje op het spreekuur gekomen. De wond is gehecht door dierenarts Jac Jenniskens. Het konijntje knapte goed op en mocht naar huis.
De nieuwe eigenaar brengt nu het konijntje met de fles groot. Na 10 dagen zijn de hechtingen verwijderd. En konijntje doet het super!
Favoriet van de maand december 2009
“Met veel eigen kracht en wil heb ik het gered!“

Dit is Bink!
Bink is een Engelse Bulldog van inmiddels 3 maanden oud. Een maand geleden kwam hij op het spreekuur binnen met de klacht dat hij hoestte en hij haalde zwaar adem. Na onderzoek werd er besloten om een digitale röntgenfoto te maken, om te kunnen bekijken hoe zijn longen eruit zagen. Hier was op te zien dat Bink een longontsteking had. Hij is naar huis gegaan met antibiotica en rust.
Maar Bink verslechterde met de dag en kwam bij ons terug. Hij had steeds meer moeite met ademhalen en werd hierdoor erg benauwd. Hij wilde niet meer eten, drinken en durfde niet meer te gaan slapen. Hij bleef alleen maar staan met zijn hoofd omhoog om naar lucht te zoeken. Bink had het moeilijk en het zag er slecht uit voor hem.
Toen hebben we hem in een couveuze gezet met zuurstof. Dit was een hele verlichting voor Bink. Zijn ademhaling werd een stuk rustiger en durfde weer eindelijk te gaan slapen. Na 2 à 3 dagen in de couveuze met zuurstof en antibiotica knapte Bink zienderogen op!
Hij drufde weer te gaan eten, drinken en zelfs af en toe een beetje te spelen. Na 5 dagen bij ons in de opname mocht Bink naar huis met veel rust en nog een lange tijd op de antibiotica. Het was voor ons allemaal een apart zorgpatiëntje daarom wordt hij nu hiermee nog even in het zonnetje gezet.
Bink… je was een harde vechter en daardoor heb je het gered!
Favoriet van de maand november 2009
"Nina, een vechtertje"

Dit is Nina een katje dat sterk in haar leven staat.
Nina is gevonden door een nieuwe eigenaar. Deze wilde de zorg op zich nemen. Nina kwam erg slecht bij ons binnen, bijna in coma. Maar de eigenaar wilde vol vertrouwen toch met haar doorgaan. Nina had diarree, een enorme dikke buik en was uitgedroogd. Om te kijken wat er aan de hand was in haar buik werd besloten om een digitale röntgenfoto te maken. Hierop was te zien dat ze een overvolle maag had met veel gas in de darmen. Omdat Nina erg uitgedroogd was door de diarree kreeg ze een infuus in haar pootje. Verder kreeg ze wat pijnstilling met veel warmte onder de lamp.
Het zag er erg slecht uit voor Nina, maar ze is een echt vechtertje. Na warmte en vocht knapte ze alweer wat op. Na een nacht in de opname werd ze al wat actiever en wilde ze ook weer wat eten. Ze kreeg speciaal eten voor haar darmen om de diarree te laten stoppen. Na twee dagen in de opname te zijn geweest was Nina helemaal opgeknapt. Ze was actief, vrolijk, had goede ontlasting en eten kon ze weer als de beste. Ze mocht naar huis met medicatie en rust.
Door haar eigen sterke wil heeft Nina het gered!
Favoriet van de maand oktober 2009
"Wat heb ik nou aan mijn kont hangen?"

Bekijk Choco in de uitzending van Hart voor Nederland (SBS)
Ruim 2 maanden geleden kwam teckel Choco met een ernstige verlamming van zijn achterlijfje binnen bij Dierenkliniek de Oude Melkfabriek in Leunen. Dierenarts Bob van Genugten stelde al snel met behulp van de digitale röntgen de diagnose, een hernia. Choco werd doorverwezen naar de gespecialiseerde, neurochirurg dr. Koen Vandendriessche van
dierenkliniek Causus in België. Deze kon, ondanks dat hij zelfs tussenwervel materiaal boven het wervelkanaal aantrof, de benodigde operatie technisch perfect uitvoeren.
Daarna kon het herstel beginnen. Hiervoor is dierfysiotherapeute Marion van Hoof van dierenkliniek de Oude Melkfabriek ingeschakeld. De eigenaar van Choco wil graag even het volgende berichtje namens Choco doorgeven:
"Na het overleg tussen onze dierenarts Bob en Koen, omdat Choco niet meer zo hard vorderde in het herstel na zijn hernia-operatie, hebben we voor hem een rolstoel laten maken. Alleen maar oefenen gaf niet veel vooruitgang meer en Choco ging ook steeds meer berusten in zijn toestand. We hopen dat hij hierdoor extra "geprikkeld" wordt om zijn pootjes weer te gaan gebruiken.
Zijn achterpootjes worden hierbij opgehangen in lusjes, zo dat ze net de grond raken. Hij beweegt zijn achterpootjes wel mee met lopen door deze prikkeling, maar in een erg traag ritme. Als je ze uit de tuigjes neemt en op de grond laat hangen, dan sleept hij ze gewoon mee zonder te bewegen.
Het eerste "ritje" was even wennen (wat heb ik nou aan m`n kont hangen), maar de tweede wandeling ging al best goed. De volgende dag was hij al niet meer te houden als het karretje tevoorschijn werd gehaald. Hij kan eindelijk weer mee wandelen, samen met onze andere teckel "Brammetje" en hij vindt het geweldig. We zijn erg verrast, hoe snel hij er aan gewend is en hoe goed het al gaat. Hij gaat weer mooi drie keer per dag mee wandelen en geniet ervan. De conditie en extra kracht in de voorpootjes moet natuurlijk nog wat opbouwen maar dat is normaal na zeven weken "luieren".
Hopelijk heeft het het gewenste effect (dat hij toch weer leert lopen), maar dat zal de tijd ons leren.
Favoriet van de maand juli 2009
"Een lelijke ontsteking in de longen"
Dit is Falco.
Falco is een Nova Scotia Duck Toller Retriever reu. Falco is herstellende van een lelijke ontsteking in de longen. Hij had eerst flinke koorts en kreeg daarna vocht in zijn longen. We hebben bloederig ontstekingvocht uit zijn borstkas gehaald en hij kreeg antibioticum en andere medicijnen via een infuus rechtstreeks in de bloedbaan. De koorts daalde en hij ging ook weer eten, maar echt beter werd hij niet.
Falco is daarna naar de Universiteit in Utrecht gegaan afdeling Gezelschapsdieren, waar nog veel meer vocht uit zijn borstkas is gehaald. Hij heeft 2 drains in zijn borstkas gehad zodat het vocht weg kon en hij weer lekker kon ademen. Met een scoop is er een kijkoperatie uitgevoerd waarbij afwijkende plekken in de linker long zijn gevonden. Na twee bloed transfusies en wikken en wegen van zijn baasjes mocht Falco geopereerd worden.
Er zijn twee ontstekingshaarden uit zijn longen verwijderd en daarna knapte hij razend snel op. Hij is nu weer thuis en wil heel graag rennen en springen, zelfs nog voor de hechtingen eruit zijn.
Favoriet van de maand mei 2009
"Hart voor dieren, hart voor kaas, de Bokkesprong"
De lente is weer net van start gegaan. De speelse lammeren rennen rond in de wei. Ook bij de Bokkesprong in het plaatsje Veulen bij Venray is het lammerenseizoen in volle gang.
De Bokkesprong is een eigen familiebedrijf met ondertussen nu zo’n driehonderd Toggenburger geiten. Het bedrijf is ontstaan door een hobbygeit Julia. Door jaren goede opfok van lammeren kunnen ze nu de grote van de veestapel behouden. Als de lammeren geboren worden, worden ze zorgvuldig opgefokt in aparte groepen zonder de moeder. De lammeren komen de eerste weken in de ‘kraamkamer’ hier krijgen ze biest en daarna melk toegediend.
Na 3 maanden elke dag melk gaan ze naar de stal en worden ze overgezet op water, brokken en hooi. Vier maanden later wegen ze dan al zo’n 30 kilo, hierbij behoren ze dan tot de jong volwassen geiten. Rond hun eerste verjaardag beleven ze hun eerste moederschap. De moedergeiten worden na het werpen in aparte groepen twee keer per dag gemolken.
Alle melk wordt door hun zelf verwerkt in de kaasmakerij van de Bokkesprong. Door jaren ervaring in hun eigen opgezette kaasmakerij hebben ze ondertussen meer dan 50 geitenkaasproducten.
Deze producten worden verkocht in supermarkten, gerenommeerde restaurants en in hun eigen winkel aan huis. Voor dit assortiment lopen de fijnste fijnproevers warm.
Een fotoreportage van de Bokkesprong vindt u hier.
Favoriet van de maand maart 2009
"Moeder Kessi met haar pup"
Kessi is afkomstig van de kennel “Loenerhof“ (www.loenerhof.nl). Ze wilden graag met Kessi gaan fokken.
Om het juiste tijdstip van dekking te bepalen werd besloten het progesteron gehalte in het bloed te meten. Hiermee kan dan het precieze tijdstip van de eisprong vastgesteld worden. Het bloed wordt onderzocht in ons eigen laboratorium door een speciaal apparaat: de Immulite.
De Immulite bepaalt nauwkeurig en snel het progesterongehalte binnen twee uur na bloedafname. Het progesterongehalte in het bloed stijgt normaal gesproken geleidelijk naar een waarde tussen de 12 en 15 ng/ml. Rond dit tijdstip moet de dekking plaatsvinden. Om bij de juiste waarde uit te komen wordt er meestal meerdere keren bloed afgenomen.
Toen het bloedprogesteron bij Kessi 12,6 ng /ml was, is Kessi gedekt.
Op 5 weken dracht werd er een echo gemaakt. Hierop was op dat moment maar 1 vrucht te zien. Om dit zeker te weten werd er op het einde van de dracht nog een röntgenfoto gemaakt.
Ja hoor, het bleef echt maar bij 1 pup en dit was niet de kleinste. Omdat het zo’n grote pup was werd er besloten om een keizersnee te doen. Om problemen voor de moeder en pup te verkomen.
De keizersnede verliep voorspoedig. Na afloop werd de pup natuurlijk gewogen en hij woog 600 gram! Een heel gewicht al voor zo’n kleine pup. Na de operatie mochten moeder en zoon al meteen naar huis.
Een week na de keizersnede was het gewicht van de pup al verhoogd naar 1300 gram. De twee doen het samen dus erg goed!
Hier vindt u meer informatie over de Immulite.
Favoriet van de maand februari 2009
"Doodshoofdaapje op de operatietafel"
Tijdens de maandelijkse visite aan het dierenpark dat onder onze hoede is, bleek dat één van de grijsgroene doodshoofdaapjes niet in orde was. Het uiteinde van zijn staart was vrijwel helemaal zwart. Het staarttopje was necrotisch, dit betekent dat het aan het afsterven was.
We overwogen wat te doen, afwachten is dan geen optie. Bij niet tijdig ingrijpen, kan dit proces zich namelijk steeds verder uitbreiden, en zo verder het lichaam infecteren. Uiteindelijk kan dit het verlies van de hele staart betekenen, en zelfs het verlies van het aapje zelf.
Het aapje werd dan ook snel naar dierenkliniek de Oude Melkfabriek gebracht en gereed gemaakt voor een operatie.
Onder een uitgebalanceerde narcose, speciaal voor kleine aapjes, kon de operatie plaatsvinden.
De staart werd door chirurg Bob van Genugten open gelegd en met een aantal staartwervels ingekort.
Eenmaal bij uit de narcose verliep het herstel voorspoedig. Het grijsgroene doodshoofdaapje was al snel weer de oude. Inmiddels speelt hij weer vrolijk samen met zijn maatjes in een groot en warm winterverblijf, maar met een iets ingekort staartje.
Mocht u in de Kasteeltuinen in Arcen een aapje tegenkomen met een wat korter staartje dan weet ú waarom!
Favoriet van de maand januari 2009
"Een schroef in de hoef"

De eigenaar van de 6-jarige Urana belde laatst op met de boodschap dat zijn fokmerrie al een tijdje licht kreupel was en dat er waarschijnlijk een schroef (!?) in de hoef zat. 
Ter plaatse aangekomen, bleek er bij onderzoek inderdaad een metalen schroefvormig uiteinde in de hoef van het rechter-achterbeen te zitten. Verder zat er een abcesje ter hoogte van de achterrand van de hoef en was het been lichtjes opgelopen. Het paard leek er eigenlijk nauwelijks last van te hebben.

Er werd besloten om eerst een rōntgenfoto te maken om beter te kunnen inschatten hoe diep die schroef ging en welke structuren eventueel geraakt konden zijn. Na zorgvuldig lossnijden en een beetje wrikken kon de 'schroef' verwijderd worden en toen bleek het om een 6-cm lange daknagel te gaan.
Zoals op de foto's zichtbaar werd de hoefbal bijna volledig doorboord. Gelukkig wees de nagel mooi naar boven toe en had deze dus niet het hoefbeen en/of aanverwante structuren geraakt.
De wond werd netjes ontsmet en verzorgd en een aantal verbandcontroles later was het paard weer volledig de oude. Deze merrie heeft dus veel geluk gehad!
Favoriet van de maand december 2008
"Fysiotherapie voor Adje na pinnetje en draad operatie"

Adje is een jonge Franse buldog van ruim een half jaar oud. Door zijn enthousiasme gebeurde er een ongelukje, waarna hij last had van zijn achterpoot. Hij durfde er niet meer op te staan en was erg pijnlijk. Er werd besloten om een röntgenfoto te maken van zijn knie. Hierop was te zien dat een groeischijf van het scheenbeen kapot was gegaan.
Adje moest een orthopedische operatie ondergaan. Hierbij werd de groeischijf gefixeerd door een pinnetje en een draad. Dezelfde dag mocht Adje weer naar huis met veel rust en pijnstilling. Rust voor een jonge hond is erg moeilijk en vooral voor Adje.
Na een goede en snelle verkleving van het bot kon na 4 weken het pinnetje en de draad al verwijderd worden. Bij honden in de groei gaat dit erg snel. Alhoewel Adje weer rent als een kievit, krijgt hij van onze fysiotherapeute nog een paar speciale, aanvullende behandelingen. Dit gebeurt in de dierenkliniek “de Oude Melkfabriek” in Venray.
Meer informatie over fysiotherapie vindt u op www.marionvanhoof.nl.
Favoriet van de maand november 2008
"Liempder Lakenvelder met 2-ling"

Deze Lakenvelder is te vinden in het Brabantse Liempde. Eigenaar is de Horster rundveedierenarts Dick de Lange. De dit jaar geboren 2-ling is een fokproduct van vele generaties. Meer informatie over Lakenvelders is te vinden op www.lakenvelderrund.nl.
Favoriet van de maand oktober 2008
"Sam, het gezicht van onze klinieken"

Sam is al enige tijd geheel vrijwillig het gezicht van onze praktijk.
Reeds menig hart heeft hij met zijn aandoenlijke blik doen smelten.
Sam straalt compassie en integriteit uit,
En dat is precies wat wij als Dierenkliniek voor u willen betekenen!
Team Dierenklinieken Horst e.o.
Favoriet van de maand augustus 2008
"Koen, slachtoffer van een hondenbeet"

Koen is een jonge enthousiaste teckel.
Enkele weken terug is hij gebeten door een grote hond. In het begin leek het mee te vallen, maar na enkele dagen begon de wond behoorlijk te zwellen. Het bleek een ontstekingsproces te zijn, waar vele bacteriën in woekerden en gifstoffen maakten. Hierdoor werd Koentje zienderogen suffer en kreeg hij hoge koorts.
Het abces werd gedraineerd en met enige plastische chirurgie en een flinke drain werd de wond hersteld.
Door de gifstoffen van de bacteriën was de huid echter zo erg aangetast, dat deze na enige dagen begon af te sterven. Er ontstond een groot huiddefect. We hebben toen besloten de wond “per secundam” te laten genezen. Dit betekent dat we met optimale hygiëne en wondverzorging, de huidrandjes naar elkaar toe laten groeien. Uiteraard gebeurt dit onder de bescherming van een verband.
Daarna is het heel snel gegaan. De wond werd kleiner en Koen werd zienderogen actiever. Intussen gaat hij in zijn vrije tijd weer enthousiast mee met de Hondenuitlaatservice, waar hij met zijn maatjes hard kan rennen en zwemmen. Binnen enkele dagen verwachten we volledig herstel.
RT. Van Genugten, DVM
Dierenkliniek De Oude Melkfabriek
Dierenklinieken Horst e.o.
Favoriet van de maand juni 2008
"Hannes, een mannetje of een vrouwtje?"

Hannes is de beste maat van Waoles, zijn compagnon, allebei Dwergschnauzers. Hannes is een echt mannetje. Hij had al van pup af aan één ingedaald balletje, en één balletje nog in de buik. Omdat Hannes de laatste tijd meerdere vage klachten kreeg, en ook klaagde over buikpijnen, werd gedacht aan een probleem met het inwendige balletje. Een operatie volgde en dat leverde een bijzondere en zeer zeldzame diagnose op: Hannes had een …baarmoederontsteking!
Hannes is uitwendig onmiskenbaar een reutje, maar inwendig had hij alles wat bij een teefje hoort.
De met ontstekingsmateriaal gevulde baarmoeder werd volledig verwijderd, ook het “normale” uitwendige balletje werd verwijderd. Omdat de baasjes van Hannes, en eigenlijk wij ook wel een beetje, toch benieuwd zijn of Hannes nu een mannetje (XY), dan wel een vrouwtje (XX) is, is besloten bloed af te nemen om zijn genetisch geslacht te kunnen bepalen! We wachten af.
Favoriet van de maand mei 2008
"Bo, een scheurtje in de milt"

Bo, een jongeman van bijna 7 jaar oud, wordt op vrijdag in de loop van de dag steeds trager en suffer.
Dit is niks voor Bo, doorgaans is hij de fitheid zelve. Klinisch onderzoek wijst op hevig bloedverlies in de buikholte. Bo gaat aan het infuus en wordt direct geopereeerd. Hij blijkt een scheurtje te hebben in de milt.
Na een intensieve operatie en een goede nacht verzorging in dierenkliniek de Oude Melkfabriek, mag Bo weer fit en enthousiast naar huis.
Favoriet van de maand april 2008
"Xena de Duitse Herder krijgt een beugel"



Xena kwam op het spreekuur omdat zij met haar ondertanden in haar gehemelte beet. Er is toen besloten een afdruk te maken van haar gebit. Met behulp van deze afdruk is in een tandtechnisch centrum een beugeltje gemaakt voor Xena. Dit beugeltje zorgt ervoor dat haar onderste hoektanden naar buiten gedrukt worden wanneer zij dichtbijt. Xena mag 2 weken lang geen hard voedsel eten en niet met stokken spelen. Een moeilijke opdracht voor een jonge hond van 7 maanden!
Favoriet van de maand januari 2008
"Jack Russel Roxy"

Roxy de Jack Russel kwam in shock binnen want ze was flink gebeten door een andere hond. Ze was bleek en behoorlijk benauwd en dat werd eigenlijk alleen maar erger.
De eerste röntgenfoto van Roxy deed vermoeden dat ze een hernia diafragmatica had. Een hernia diafragmatica is een scheur in het middenrif. Normaal scheidt het middenrif de borstholte van de buikholte. Als het middenrif stuk is (meestal door een aanrijding) kunnen de organen van de buikholte (zoals lever, milt, darmen, maag) de borstholte in schuiven. Maar daar zitten de longen en het hart en die raken zo erg in de knel. Gevolg een erg benauwde hond.
Een tweede röntgenfoto toonde aan dat ze met spoed geopereerd moest worden. Bij Roxy was de maag in de borstholte geschoven en die was opgeblazen als een ballonnetje. De maag nam zo wel heel veel ruimte in beslag.
Met een speciale manier van beademen en met veel man/vrouwkracht is Roxy geopereerd. Een operatie met veel risico's omdat zo'n operatie kans geeft op een klaplong. Tijdens de operatie bleek ook de milt in de borstkas te liggen. Geen wonder dat ze zo benauwd was!
Gelukkig is de operatie goed gegaan. Roxy is in totaal 5 dagen bij ons gebleven. Dat toont wel aan wat een dapper hondje ze is, wij zouden nooit zo snel weer op de been zijn na zo'n ingrijpende operatie.
Favoriet van de maand december 2007
"Drieling uit vaars bij Familie Peelen"

Op 13 november is op het bedrijf van de Familie Peelen aan de Heierkerkweg 5 een drieling geboren. Dit is een bijzondere gebeurtenis omdat er niet vaak drielingen worden geboren bij rundvee. Het is extra bijzonder omdat de drieling geboren is uit een vaars, Manna 150. De precieze draagtijd is niet bekend omdat de vaars gedekt is door de weidestier, Alpentros.
De kalveren, 2 vaarsjes en 1 een stier, zijn kerngezond en maken het goed. Ook de vaars heeft niets geleden van de verlossing. Door het lage geboortegewicht hadden vaars en veehouder weinig moeite met de verlossing. De kalfjes wogen 28 kg, 29 kg en 26 kg. Dit is samen toch 83 kg kalf, wat een flinke hoeveelheid is omdat normaal het geboortegewicht van 1 kalf rond de 40 kg is.
.
Favoriet van de maand oktober 2007
"Dit is Toby, een vrolijke hond die graag meehelpt in de tuin. Soms zelfs iets te goed."

Toby is ongeveer een half jaar geleden al eens geopereerd, omdat hij bleef braken. Het bleek dat hij een kastanje had opgegeten, die was vastgelopen in de dunne darm. Enkele dagen geleden, vertoonde Toby dezelfde symptomen; braken en onrust. Omdat het braken bleef duren, werd besloten opnieuw in zijn buikje te kijken. En, inderdaad, wederom een grote kastanje, ditmaal vastgelopen vlak na de uitgang van de maag.
Gelukkig herstelde Toby snel, en kon hij na een weekendje intensieve zorgen in de dierenkliniek de Oude Melkfabriek weer vrolijk naar huis!
Dierenkliniek de Oude Melkfabriek
Bob van Genugten, dierenarts - Sandra van Kempen, paraveterinaire - Irene Bertijn, paraveterinaire
Favoriet van de maand augustus 2007
"Dit is Troel."


Troel is een jong Jack Russeltje, dol op aandacht en spelen en dan niet alleen met balletjes of speeltjes, maar ook met stenen...
De baasjes van Troel hadden een vermoeden dat ze stenen had gegeten, ze kwam bij ons op het spreekuur. Bij het klinisch onderzoek was meteen te voelen wat er loos was. Troel had in haar enthousiasme inderdaad heel wat steentjes opgegeten. Het was niet alleen te voelen in haar buik maar zelfs te horen! Tijdens de palpatie konden we de stenen horen rammelen. We besloten om een röntgenfoto te maken van haar buik om te kunnen zien om hoeveel stenen het ging en waar ze precies in de buik zaten. Na het resultaat van de foto bekeken te hebben, was duidelijk dat er zeven stenen in haar buik zaten. Ze zaten zowel in de maag als in de darmen. Troel moest geopereerd worden.
Tijdens de operatie vonden we inderdaad zeven behoorlijke stenen! De operatie verliep goed. Omdat er vrij grote stenen in de darmen zaten, heeft het darmweefsel wel wat schade opgelopen. Dit heeft tijd nodig om te genezen. In dit genezingsproces mag ze geen water of voer binnen krijgen. Als ze dit wel krijgt, bestaat er een risico dat de darmen en maag op de zwakke plekken gaan lekken. Dit betekent dat er darminhoud in de buikholte komt wat kan leiden tot een flinke ontsteking. Ze mag gedurende 24 uur niets eten en drinken. Troel bleef bij ons aan het infuus zodat ze evengoed wel vocht en voedingsstoffen binnen kreeg.
De periode was verstreken en Troel mocht eindelijk weer eten en drinken. Met kleine beetjes begon ze weer heerlijk te smikkelen. Het ging goed met Troel en ze mocht naar huis. We waren allemaal erg begaan met kleine Troel en vinden dan ook dat ze een kei is geweest!
Favoriet van de maand juli 2007
"Dit is Rachel met haar kittens."

Een aantal weken geleden kwam er via de dierenambulance een hoogdragende poes binnen die volgens de mensen in de buurt al een tijdje rond zwierf op straat. Deze mensen hadden gelukkig de ambulance gealarmeerd en de poes werd vervolgens bij ons gebracht om te kijken of ze in goede gezondheid was. De poes was erg aanhankelijk en werd al gauw geliefd in de praktijk.
De poes zou eigenlijk naar het asiel toe moeten, maar gezien haar situatie, was dat geen verstandige optie. Voor een asiel is het moeilijk om kittens groot te brengen omdat daar meer risico's zijn op infecties voor kittens. Er komen dagelijks zwerfhonden en zwerfkatten binnen en er is een grote kans dat deze dieren ziekten met zich mee brengen. Kittens hebben nog geen hoge weerstand en hebben daardoor een grote kans om ziek te worden. Om deze problemen te voorkomen heeft het asiel "pleeggezinnen" voor de poezen die drachtig zijn. De poes kan bij een pleeggezin in alle rust haar kittens krijgen en verzorgen en daarna gaan ze weer terug naar het asiel. Daar wordt dan naar een nieuw tehuis gezocht voor haar en de kittens. Rachel was echter erg begaan met het dier en heeft in overleg met de asielhouder zich aangesteld tot "pleegmoeder"! De kittens werden met een keizersnede gehaald, maar tot ieders schrik zag Rachel dat de moederpoes enkele uren na de operatie overleden was. De kittens waren gelukkig nog in goede gezondheid. Rachel nam haar nieuwe baan als pleegmoeder natuurlijk erg serieus en ging aan de slag met melk en flesjes.
Zie op de foto het resultaat 3 kerngezonde, vrolijke kittens!
Natuurlijk kon ze na deze intensieve zorg geen afstand meer doen van haar poesjes en heeft ze zich zelf en haar familie blij gemaakt met een nieuw huisdier.
Favoriet van de maand april 2007
"Dit is Basil."

Basil kwam bij ons binnen met een harde buik en had moeite met de ontlasting.
In zijn buik voelden we een dikte. Er werd besloten om een echo te maken.
Op de echo was niet goed te zien wat het was en waar het precies vandaan kwam. Wel was zeker dat Basil zo niet verder kon. We besloten om via een kijkoperatie meer duidelijkheid te krijgen.
Tijdens de operatie zagen we dat er een dikte aan de buitenkant van de dikke darm zat. Omdat deze erg groot was, werd het verwijderen een zware ingreep.
Basil bleef dan ook een nachtje bij ons om met behulp van een infuus, aan te kunnen sterken.
Eenmaal thuis knapte hij goed op.
Zijn ontlasting kan hij nu weer vlot kwijt en bij de controles doet Basil als of er niets aan de hand is geweest!
Toch moet hij nog rustig aan doen en houden we hem samen met zijn baasjes goed in de gaten.
Groetjes van de paraveterinairen Ellen D, Tessa, Joyce, Sandra en de assistentes Anneke, Ellen J en Rachel.
Favoriet van de maand januari 2007
"Dit is Budda een mooie Bull Mastiff reu van 1,5 jaar, die al langere tijd kreupel liep aan z’n linker voorbeen."

Bij onderzoek bleek de pijnlijkheid in z’n ondervoet te zitten. Röntgenfoto’s van de ondervoet leverden geen extra informatie op. Waarschijnlijk zou de pijnlijkheid veroorzaakt worden door een pees of band bij één van de gewrichten. Rust is dan belangrijk.
Budda is echter een forse, enthousiaste hond, dus van rust kwam niet veel terecht. De eigenaar wou Budda graag verder onderzocht hebben en daarom is er een MRI scan van de ondervoet gemaakt. Met deze nieuwe techniek, die nu ook in de diergeneeskunde gebruikt kan worden, komen pezen en banden goed in beeld. En ja hoor, daar kwam een geïrriteerde pees duidelijk in beeld. Het gaat nu weer goed met Budda. Misschien ook wel omdat hij zelf nu weet dat het gelukkig meeviel.
Groetjes van de paraveterinairen Ellen D., Tessa, Joyce, Sandra en de assistentes Anneke, Ellen J en Rachel.
Om het juiste tijdstip van dekking te bepalen werd besloten het progesteron gehalte in het bloed te meten. Hiermee kan dan het precieze tijdstip van de eisprong vastgesteld worden. Het bloed wordt onderzocht in ons eigen laboratorium door een speciaal apparaat: de Immulite.
De Immulite bepaalt nauwkeurig en snel het progesterongehalte binnen twee uur na bloedafname. Het progesterongehalte in het bloed stijgt normaal gesproken geleidelijk naar een waarde tussen de 12 en 15 ng/ml. Rond dit tijdstip moet de dekking plaatsvinden. Om bij de juiste waarde uit te komen wordt er meestal meerdere keren bloed afgenomen.
Toen het bloedprogesteron bij Kessi 12,6 ng /ml was, is Kessi gedekt.

Op 5 weken dracht werd er een echo gemaakt. Hierop was op dat moment maar 1 vrucht te zien. Om dit zeker te weten werd er op het einde van de dracht nog een röntgenfoto gemaakt.
Ja hoor, het bleef echt maar bij 1 pup en dit was niet de kleinste. Omdat het zo’n grote pup was werd er besloten om een keizersnee te doen. Om problemen voor de moeder en pup te verkomen.
De keizersnede verliep voorspoedig. Na afloop werd de pup natuurlijk gewogen en hij woog 600 gram! Een heel gewicht al voor zo’n kleine pup. Na de operatie mochten moeder en zoon al meteen naar huis.
Een week na de keizersnede was het gewicht van de pup al verhoogd naar 1300 gram. De twee doen het samen dus erg goed!
Hier vindt u meer informatie over de Immulite.