Een te hard werkende schildklier is een ziekte die veel voorkomt bij oudere katten. Het schildklierhormoon, genaamd T4 speelt een rol in de stofwisseling. Wanneer de schildklier teveel T4 aanmaakt, kunnen er verschillende symptomen worden gezien. Bijvoorbeeld veel drinken, veel plassen, afvallen ondanks een goede eetlust, een mottige vacht en soms diarree klachten.

De kat geeft soms de voorkeur aan de koelere plekken in huis, bijvoorbeeld de tegelvloer.
 
Diagnose
De schildklier bevindt zich in de hals, tussen de keel en de borstingang. Soms zit er ook nog schildklierweefsel in de borstholte. Normaal gesproken zijn de schildklieren niet te voelen. Bij een te snel werkende schildklier vergroot de schildklier zich, waardoor deze soms wel te voelen is. Door middel van bloedonderzoek wordt de diagnose bevestigd. Een te hard werkende schildklier wordt ook wel hyperthyreoïdie genoemd. Een radioactieve scan is een kostbare maar mooie methode om precies in beeld te krijgen waar het afwijkende schildklierweefsel precies zit.
 
Bijkomende problemen
Katten met schildklierproblemen hebben helaas soms ook nierproblemen.  Deze worden soms wat 'verdoezeld' door de schildklier. Bij behandeling van het schildklierprobleem kan hierdoor het nierprobleem 'verergeren'. Ook hebben veel katten met schildklierproblemen een te hoge bloeddruk. Een te hoge bloeddruk kan verschillende lichamelijke problemen geven en moet daarom zeker behandeld worden.  
 
Behandeling schildklierproblemen
De meest gebruikte behandeling van schildklierproblemen is tabletten. De kat krijgt dagelijks Felimazol tabletten, hiermee wordt de werking van de schildklier geremd. Na enkele weken behandelen vindt er opnieuw een bloedonderzoek plaats om de T4 waarde weer te meten. Hiermee wordt gekeken of de betreffende dosering de goede is of dat de dosering verhoogd moet worden. Een groot nadeel van deze behandeling is dat u uw kat levenslang tabletten moet gaan geven.
Een andere optie is opereren. Hierbij wordt het afwijkende schildklierweefsel verwijderd. Om te kunnen opereren moet het afwijkende schildklierweefsel wel bereikbaar zijn. Een complicatie van deze operatie is dat de bijschildklieren beschadigd kunnen raken. De bijschildklieren spelen een rol bij het reguleren van het calcium gehalte in het lichaam.
Een derde techniek is behandeling met radioactief jodium. Door middel van een injectie met radioactief jodium onder de huid van de kat wordt het afwijkende schildklierweefsel uitgeschakeld. Deze behandeling kan alleen maar op enkele daarvoor speciaal uitgeruste klinieken in Nederland/België worden uitgevoerd. Omdat er gebruik wordt gemaakt van een radioactieve stof zal de kat enkele dagen opgenomen moeten worden. Dit is een kostbare ingreep, maar omdat de schildklierfunctie volledig herstelt, is deze behandeling op lange termijn mogelijk goedkoper.
 
Een te hard werkende schildklier bij de kat kan veel problemen en klachten geven, maar is goed te behandelen!  

---

Dierenarts gezelschapsdieren, Daphne Toebes